10 เรื่องกฎหมายแรงงานที่ทุกคนควรรู้

ค่าจ้างต่อวันของลูกจ้างต้องไม่ต่ำกว่าอัตราที่คณะกรรมการค่าจ้างกำหนดในแต่ละจังหวัด — ตัวเลขขึ้นกับพื้นที่ ปัจจุบันอยู่ที่ 337-400 บาทต่อวัน (ตรวจอัตราล่าสุดที่ประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง)

เวลาทำงานปกติของลูกจ้าง — ไม่เกิน 8 ชั่วโมงต่อวัน และไม่เกิน 48 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ สำหรับงานทั่วไป (งานที่อาจอันตรายต่อสุขภาพมีเพดานต่ำกว่า)

นายจ้างต้องจัดให้ลูกจ้างมีวันหยุดประจำสัปดาห์อย่างน้อย 1 วันต่อสัปดาห์ (ระยะห่างไม่เกิน 6 วัน) และวันหยุดตามประเพณีอย่างน้อย 13 วันต่อปี (รวมวันแรงงานแห่งชาติ)

ลูกจ้างที่ทำงานติดต่อกันครบ 1 ปี มีสิทธิหยุดพักผ่อนประจำปีไม่น้อยกว่า 6 วันทำงาน โดยได้รับค่าจ้าง (จะสะสมไปปีหน้าได้ ถ้านายจ้างกับลูกจ้างตกลงกัน)

การทำงานเกินเวลาปกติหรือทำงานในวันหยุด — มีหลักการคิดเงินแยกตามสถานการณ์ค่ะ

ลูกจ้างมีสิทธิลาป่วยได้เท่าที่ป่วยจริง โดยได้รับค่าจ้างไม่เกิน 30 วันทำงานต่อปี (ลาตั้งแต่ 3 วันขึ้นไป นายจ้างขอใบรับรองแพทย์ได้)

ลูกจ้างหญิงมีครรภ์มีสิทธิลาคลอดได้ครรภ์ละไม่เกิน 120 วัน รวมถึงลาก่อนคลอดด้วย (ฉบับปรับปรุงล่าสุด — เพิ่มจาก 98 วันเดิม)

ลูกจ้างชาย/คู่สมรสมีสิทธิลาเพื่อช่วยเหลือคู่สมรสที่คลอดบุตรได้ครรภ์ละไม่เกิน 15 วันทำงาน (สิทธิใหม่ที่เพิ่มในฉบับ 2568)

ถ้านายจ้างเลิกจ้างโดยลูกจ้างไม่ได้กระทำผิดร้ายแรง — ต้องจ่ายค่าชดเชยตามอายุงาน:

นายจ้างมีหน้าที่ขึ้นทะเบียนลูกจ้างเข้าระบบประกันสังคม (ภายใน 30 วันที่เริ่มงาน) และส่งเงินสมทบทั้งสองฝ่าย — ลูกจ้างจะได้สิทธิรักษาพยาบาล สงเคราะห์บุตร ว่างงาน ชราภาพ ฯลฯ