คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1222/2568

สาระสำคัญ (สรุปโดย AI · ตรวจทานแล้ว)

คดีนี้มีประเด็นว่า คำสั่งศาลชั้นต้นที่วินิจฉัยว่าผู้คัดค้านทิ้งคำร้องขอให้พิจารณาคดีใหม่ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 174 (2) เนื่องจากไม่นำส่งหมายนัดและสำเนาคำร้องแก่ผู้ร้องภายในกำหนด ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ โดยต้องวินิจฉัยก่อนว่าผู้คัดค้านซึ่งยื่นคำร้องขอให้พิจารณาคดีใหม่ผ่านระบบบริการออนไลน์ศาลยุติธรรม (CIOS) จะถือว่าทราบคำสั่งศาลที่กำหนดให้นำส่งหมายนัดเมื่อใด ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 68 ประกอบข้อกำหนดและประกาศที่เกี่ยวข้องกับการยื่น ส่ง และแจ้งคำสั่งทางระบบอิเล็กทรอนิกส์

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อผู้คัดค้านยื่นคำร้องขอให้พิจารณาคดีใหม่ทางระบบดังกล่าวนอกเวลาทำการ ให้ถือว่ายื่นในเวลาทำการแรกของวันทำการถัดไปตามเวลาของระบบ และตามประกาศสำนักงานศาลยุติธรรมที่เกี่ยวข้อง จะถือว่าผู้คัดค้านทราบคำสั่งศาลได้ก็ต่อเมื่อเจ้าหน้าที่นำเข้าข้อมูลคำสั่งศาลในระบบเพื่อแจ้งให้ผู้คัดค้านทราบแล้วเท่านั้น ผู้คัดค้านไม่มีหน้าที่ต้องขวนขวายทราบคำสั่งด้วยวิธีอื่นอีก เมื่อข้อเท็จจริงปรากฏว่าในระบบยังไม่มีข้อความแจ้งคำสั่งศาลที่ให้นำส่งหมายนัดแก่ผู้คัดค้านเลย จึงถือไม่ได้ว่าผู้คัดค้านทราบคำสั่งศาลชั้นต้นดังกล่าวแล้ว

ศาลฎีกาเห็นว่าคำสั่งศาลชั้นต้นที่วินิจฉัยว่าผู้คัดค้านทิ้งคำร้องขอให้พิจารณาคดีใหม่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ฎีกาของผู้คัดค้านฟังขึ้น ศาลฎีกาพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 3 ให้เพิกถอนคำสั่งศาลชั้นต้นที่สั่งว่าผู้คัดค้านทิ้งคำร้อง และให้ศาลชั้นต้นพิจารณาและมีคำสั่งตามคำร้องขอให้พิจารณาคดีใหม่ของผู้คัดค้านต่อไป ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสามศาลให้เป็นพับ

มาตราที่เกี่ยวข้อง

• ป.วิ.พ. มาตรา 68