คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1327/2568

สาระสำคัญ (สรุปโดย AI · ตรวจทานแล้ว)

คดีนี้โจทก์ซึ่งเป็นนิติบุคคลฟ้องจำเลยทั้ง4ในความผิดฐานไม่ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์หรือวิธีการอันพึงกระทำในวิชาชีพวิศวกรรมและการออกแบบก่อสร้างอาคาร ตาม ป.อ. มาตรา 227 ประกอบมาตรา 83 โดยศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสี่ ต่อมาศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1 และที่ 2 ส่วนจำเลยที่ 3 และที่ 4 คดียุติเพราะไม่อุทธรณ์ เมื่อโจทก์ฎีกา ปัญหาที่ศาลฎีกาต้องวินิจฉัยคือ โจทก์ซึ่งเป็นนิติบุคคลมีฐานะเป็นผู้เสียหายและมีอำนาจฟ้องคดีนี้ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 2 (4) หรือไม่

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าความผิดตามมาตรา 227 มุ่งคุ้มครองมิให้เกิดภยันตรายต่อชีวิตและร่างกายของบุคคล ผู้ที่จะเป็นผู้เสียหายในความผิดฐานนี้ต้องเป็นผู้ได้รับความเสียหายโดยตรงจากภยันตรายดังกล่าวและต้องเป็นบุคคลธรรมดาเท่านั้น โจทก์เป็นนิติบุคคลย่อมไม่อาจได้รับอันตรายแก่ชีวิตและร่างกายได้ ความเสียหายที่โจทก์อ้างเป็นเพียงความเสียหายตามสัญญาว่าจ้างออกแบบที่ต้องเรียกร้องกันในทางแพ่งเท่านั้น โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายตามกฎหมายและไม่มีอำนาจฟ้อง ปัญหาดังกล่าวเป็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกาจึงมีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยเองได้แม้ไม่มีคู่ความฝ่ายใดฎีกาในประเด็นนี้ ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 195 วรรคสอง ประกอบมาตรา 225 และเนื่องจากเป็นเหตุอยู่ในส่วนลักษณะคดี ศาลฎีกาจึงมีอำนาจพิพากษาให้มีผลไปถึงจำเลยที่ 3 และที่ 4 ด้วย แม้คดีในส่วนนี้จะยุติไปแล้วเพราะไม่มีการอุทธรณ์ ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 213 และ 225

ศาลฎีกาพิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 3 และที่ 4 เพิ่มเติมด้วย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ยกฟ้องจำเลยที่ 1 และที่ 2 ไว้แล้ว ผลคดีจึงยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยทั้งสี่ทั้งหมด เนื่องจากโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

• ป.อ. มาตรา 227
• ป.วิ.อ. มาตรา 2 (4)
• ป.วิ.อ. มาตรา 28 (2)
• ป.วิ.อ. มาตรา 195 วรรคสอง
• ป.วิ.อ. มาตรา 213
• ป.วิ.อ. มาตรา 225