คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1543/2568

สาระสำคัญ (สรุปโดย AI · ตรวจทานแล้ว)

คดีนี้โจทก์ทั้งสองฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายในความผิดฐานกระทำผิดหน้าที่โดยทุจริตตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 353 ประกอบมาตรา 354 จากการเบิกถอนเงินมรดกและจดทะเบียนโอนที่ดินมรดกไปเป็นของตนเอง โดยมีปัญหาข้อกฎหมายสำคัญว่า การแก้ฟ้องเพิ่มเติมข้อกล่าวหาในภายหลังเป็นเพียงการแก้ไขเล็กน้อยหรือเป็นข้อกล่าวหาใหม่ซึ่งต้องอยู่ในบังคับอายุความความผิดต่อส่วนตัว

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฟ้องเดิมกล่าวหาว่าจำเลยเบิกถอนเงินจากบัญชีเงินฝากที่เปิดไว้ในนามผู้จัดการมรดกเพียงรายการเดียว 2,000,000 บาท การที่โจทก์ทั้งสองแก้ฟ้องโดยเพิ่มเติมจำนวนเงินที่จำเลยถอนอีก 4,000,000 บาท เข้ามาอีกรายการหนึ่ง ถือไม่ได้ว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อยที่เกิดจากการพิมพ์จำนวนเงินผิดพลาดตกหล่น หากเป็นข้อกล่าวหาใหม่อันเป็นความผิดต่อส่วนตัว เมื่อโจทก์ทั้งสองเพิ่งขอแก้ฟ้องเกินกว่า 3 เดือนตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 96 คดีในส่วนนี้จึงขาดอายุความ สิทธินำคดีอาญามาฟ้องเป็นอันระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39 (6) ส่วนที่จำเลยฎีกาอ้างว่าคดีขาดอายุความเพราะทายาทอีกคนหนึ่งรู้เรื่องการโอนที่ดินมาก่อนนั้น เป็นข้อเท็จจริงที่เพิ่งยกขึ้นกล่าวอ้างในชั้นฎีกา ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย และเห็นว่าการจดทะเบียนรับโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาท 2 ครั้ง รวม 6 แปลง เป็นความผิด 2 กรรมตามที่ศาลอุทธรณ์พิพากษานั้นชอบแล้ว

อย่างไรก็ดี เมื่อการกระทำความผิดเป็นการกระทำต่อโจทก์ทั้งสองซึ่งเป็นพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน ซึ่งประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 71 วรรคสอง ให้ศาลใช้ดุลพินิจลงโทษน้อยกว่าที่กฎหมายกำหนดไว้เพียงใดก็ได้ ทั้งพฤติการณ์มิได้ซับซ้อนร้ายแรงนัก โทษจำคุกกระทงละ 3 ปีที่ศาลล่างกำหนดจึงหนักเกินไป แต่จำเลยมิได้สำนึกผิดและไม่นำทรัพย์มรดกกลับคืนสู่กองมรดก จึงไม่มีเหตุรอการลงโทษ ศาลฎีกาพิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษจำคุกกระทงละ 6 เดือน รวม 3 กระทง เมื่อลดโทษให้กระทงละ1ในสามแล้ว คงจำคุกจำเลย 12 เดือน โดยไม่รอการลงโทษ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์

มาตราที่เกี่ยวข้อง

• ป.อ. มาตรา 1 (1)
• ป.อ. มาตรา 91
• ป.อ. มาตรา 96
• ป.อ. มาตรา 353
• ป.อ. มาตรา 354
• ป.อ. มาตรา 356