คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1552/2568

สาระสำคัญ (สรุปโดย AI · ตรวจทานแล้ว)

คดีนี้มีประเด็นว่า รั้วกำแพงคอนกรีตที่ผู้จัดสรรที่ดินสร้างขึ้นพร้อมโครงการจัดสรรที่ดินเป็นทรัพย์สินของผู้ใด และการที่จำเลยกับพวกร่วมกันทุบทำลายรั้วดังกล่าวเป็นความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์หรือไม่ รวมทั้งเป็นการทำให้เสียทรัพย์ที่ใช้หรือมีไว้เพื่อสาธารณประโยชน์ตามป.อ. มาตรา 360 อันเป็นบทหนักกว่าหรือไม่

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า รั้วกำแพงคอนกรีตที่เกิดเหตุเป็นสาธารณูปโภคที่ผู้จัดสรรที่ดินสร้างขึ้นตามพ.ร.บ.การจัดสรรที่ดิน พ.ศ. 2543 มาตรา 43 จึงตกอยู่ในภาระจำยอมเพื่อประโยชน์แก่ที่ดินจัดสรรทั้งหมด และไม่เป็นส่วนควบของที่ดินที่รั้วตั้งอยู่ตามป.พ.พ. มาตรา 146 เมื่อโจทก์ซึ่งเป็นนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรได้รับโอนสาธารณูปโภคมาจากผู้จัดสรรที่ดินเดิม รั้วดังกล่าวจึงตกเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ การที่จำเลยกับพวกร่วมกันทุบทำลายรั้วส่วนที่อยู่ด้านหลังบ้านของจำเลยเพื่อประโยชน์ทางธุรกิจของจำเลย จึงเป็นความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ตามป.อ. มาตรา 358 แต่เนื่องจากรั้วดังกล่าวมีไว้เพื่อประโยชน์เฉพาะผู้ซื้อที่ดินจัดสรรในโครงการเท่านั้น มิใช่เพื่อประโยชน์ของประชาชนทั่วไป จึงไม่เป็นทรัพย์ที่ใช้หรือมีไว้เพื่อสาธารณประโยชน์ตามมาตรา 360

ศาลฎีกาเห็นด้วยกับฎีกาของจำเลยบางส่วน พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ตามป.อ. มาตรา 358 ประกอบมาตรา 83 ให้จำคุก 1 ปี และปรับ 20,000 บาท แทนที่ความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ที่ใช้เพื่อสาธารณประโยชน์ตามมาตรา 360 ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1 เคยพิพากษาลงโทษจำคุก 2 ปี ปรับ 50,000 บาท ส่วนข้อหาอื่นนอกจากนี้ให้ยก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 จำเลยจึงยังคงมีความผิดแต่ได้รับโทษเบาลงกว่าเดิม

มาตราที่เกี่ยวข้อง

• ป.อ. มาตรา 358
• ป.อ. มาตรา 360
• ป.พ.พ. มาตรา 146
• พ.ร.บ.การจัดสรรที่ดิน พ.ศ.2543 มาตรา 43