คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1672/2569

สาระสำคัญ (สรุปโดย AI · ตรวจทานแล้ว)

คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยว่า การที่จำเลยทั้งสองขับรถจักรยานยนต์และนั่งซ้อนท้ายกันมาโดยนำอาวุธปืนที่มีอานุภาพร้ายแรงติดตัวมาตามคำสั่งที่ได้รับ แล้วจำเลยที่ 2 ใช้อาวุธปืนยิงกราดเข้าไปในบ้านที่เกิดเหตุซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยประจำของผู้เสียหายทั้งสองกับบุตรอย่างน้อย 5 นัด โดยกระสุนทะลุเข้าไปในตัวบ้านและอยู่ในระดับคอคน เป็นความผิดฐานร่วมกันพยายามฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อนหรือไม่ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยทั้งสองย่อมเล็งเห็นผลได้ว่ากระสุนปืนอาจถูกผู้เสียหายทั้งสองหรือบุคคลอื่นภายในบ้าน แม้ขณะเกิดเหตุไม่มีผู้ใดอยู่ในบ้านก็เป็นเพียงเรื่องบังเอิญ ทั้งการที่จำเลยทั้งสองกับพวกวางแผนไว้ล่วงหน้าด้วยการตระเตรียมจัดหารถจักรยานยนต์และอาวุธปืน โดยนัดไปเอาอาวุธปืนจากสถานที่ซ่อนไว้เป็นขั้นเป็นตอน ถือเป็นการกระทำโดยไตร่ตรองไว้ก่อน เมื่อผู้เสียหายทั้งสองไม่ถึงแก่ความตาย จึงเป็นความผิดฐานร่วมกันพยายามฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อนตาม ป.อ. มาตรา 289 (4) ประกอบมาตรา 80

ส่วนที่จำเลยที่ 1 ฎีกาว่าพนักงานสอบสวนมิได้สอบถามเรื่องความต้องการทนายความตาม ป.วิ.อ. มาตรา 134/1 นั้น แม้เป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยที่ยกขึ้นฎีกาได้ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 195 วรรคสอง ประกอบมาตรา 225 แต่ปรากฏตามบันทึกคำให้การชั้นสอบสวนว่าพนักงานสอบสวนได้แจ้งข้อหา แจ้งสิทธิ และสอบถามเรื่องทนายความแล้ว จำเลยที่ 1 ให้การว่าไม่มีและไม่ต้องการทนายความ อันเป็นการสละสิทธิ เมื่อความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อนมีระวางโทษสูงสุดเพียงจำคุกตลอดชีวิต มิใช่คดีที่มีอัตราโทษประหารชีวิต จึงไม่มีเหตุต้องจัดทนายความให้ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 134/1 วรรคสอง การสอบสวนชอบด้วยกฎหมายแล้ว และที่ขอให้ลงโทษสถานเบานั้น โทษที่จะลงได้คือจำคุกตลอดชีวิตเท่านั้น เมื่อลดโทษกึ่งหนึ่งตาม ป.อ. มาตรา 78 โดยเปลี่ยนโทษจำคุกตลอดชีวิตเป็นจำคุก 50 ปี ตาม ป.อ. มาตรา 53 ก่อน คงเหลือจำคุก 25 ปี ซึ่งเป็นโทษต่ำที่สุดแล้ว ไม่อาจลดต่ำกว่านี้ได้อีก

ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยกับศาลล่างทั้งสอง ฎีกาของจำเลยที่ 1 ฟังไม่ขึ้นทุกข้อ พิพากษายืน จำเลยที่ 1 แพ้คดี คงลงโทษฐานร่วมกันพยายามฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อน จำคุก 25 ปี

มาตราที่เกี่ยวข้อง

• ป.อ. มาตรา 80
• ป.อ. มาตรา 289