คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1685/2568

สาระสำคัญ (สรุปโดย AI · ตรวจทานแล้ว)

คดีนี้มีประเด็นข้อกฎหมายว่า โจทก์ซึ่งมีสิทธิชำระราคาที่ดินแทนจำเลยที่ 1 ตามสัญญาประนีประนอมยอมความ มีสิทธิวางเงินชำระค่าที่ดินให้แก่จำเลยที่ 2 ต่อศาลชั้นต้นเพื่อให้จำเลยที่ 2 โอนที่ดินพิพาทให้แก่โจทก์ได้หรือไม่ เมื่อโจทก์ยื่นคำร้องขอวางเงินภายหลังศาลมีคำพิพากษาตามยอมมาเป็นเวลานาน

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้การวางเงินชำระค่าที่ดินให้แก่จำเลยที่ 2 เพื่อให้โอนที่ดินแก่โจทก์ตามสัญญาประนีประนอมยอมความจะเป็นการบังคับคดีโดยวิธีอื่นที่ไม่ต้องตั้งเจ้าพนักงานบังคับคดีตาม ป.วิ.พ. มาตรา 276 วรรคหนึ่ง (2) แต่โจทก์ยังต้องร้องขอให้มีการบังคับคดีภายในกำหนดระยะเวลาตาม ป.วิ.พ. มาตรา 274 เช่นกัน เมื่อสัญญาประนีประนอมยอมความกำหนดให้โอนที่ดินให้เสร็จสิ้นภายในวันที่ 15 มกราคม 2556 อันเป็นการชำระหนี้อย่างหนึ่งในอนาคต ระยะเวลา 10 ปีตามมาตรา 274 วรรคสอง จึงเริ่มนับแต่วันที่ 16 มกราคม 2556 และครบกำหนดในวันที่ 15 มกราคม 2566 การที่โจทก์นำเงินไปวางที่สำนักงานบังคับคดีในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2566 และวางต่อศาลชั้นต้นในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2566 จึงล่วงพ้นกำหนดระยะเวลาดังกล่าวแล้ว

ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ภาค 3 ว่าโจทก์ไม่มีสิทธิวางเงินชำระค่าที่ดินให้แก่จำเลยที่ 2 ตามสัญญาประนีประนอมยอมความต่อศาลชั้นต้น เนื่องจากยื่นคำร้องเมื่อพ้นกำหนดระยะเวลา 10 ปีแล้ว พิพากษายืนให้ยกคำร้องของโจทก์ ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น

มาตราที่เกี่ยวข้อง

• ป.วิ.พ. มาตรา 274
• ป.วิ.พ. มาตรา 276