คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 170/2569

สาระสำคัญ (สรุปโดย AI · ตรวจทานแล้ว)

คดีนี้มีประเด็นต้องวินิจฉัยว่า ผู้คัดค้านซึ่งอ้างว่าเป็นภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายของผู้ตาย มีสิทธิและความเหมาะสมที่จะได้รับแต่งตั้งเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายหรือไม่ โดยผู้คัดค้านอ้างว่าได้จดทะเบียนสมรสกับผู้ตายตามกฎหมายรัฐฟลอริดา ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 5 เมษายน 2533 อันต้องพิจารณาความสมบูรณ์ของการสมรสตาม ป.พ.พ. มาตรา 1459 และต้องวินิจฉัยต่อไปว่าผู้คัดค้านเป็นบุคคลต้องห้ามมิให้เป็นผู้จัดการมรดกตาม ป.พ.พ. มาตรา 1718 หรือไม่

ศาลฎีการับฟังจากสำเนาบันทึกการสมรสรัฐฟลอริดาและหนังสือรับรองโดยเสมียนศาลที่ผู้คัดค้านนำมาแสดง ประกอบกับผู้ร้องไม่มีพยานหลักฐานหักล้าง จึงฟังได้ว่าการสมรสระหว่างผู้คัดค้านกับผู้ตายสมบูรณ์ตามกฎหมาย ผู้คัดค้านจึงเป็นภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายและทายาทผู้มีสิทธิรับมรดก ส่วนที่ศาลอุทธรณ์ภาค 6 วินิจฉัยว่าผู้คัดค้านไม่ใส่ใจดูแลผู้ตายขณะป่วยจึงไม่สมควรเป็นผู้จัดการมรดกนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงและพยานเอกสารการสนทนาทางแอปพลิเคชันไลน์ที่รับฟังเพิ่มเติมในชั้นฎีกาแสดงว่าผู้คัดค้านยังคงห่วงใยสอบถามอาการของผู้ตายอยู่เสมอ พฤติการณ์ดังกล่าวจึงไม่ถึงขนาดขาดคุณสมบัติหรือความเหมาะสมที่จะเป็นผู้จัดการมรดกดังที่ศาลอุทธรณ์ภาค 6 วินิจฉัย

เมื่อการจัดการทรัพย์มรดกมีเหตุขัดข้องและผู้คัดค้านไม่เป็นบุคคลต้องห้ามตามกฎหมาย ศาลฎีกาจึงเห็นพ้องว่าสมควรตั้งผู้คัดค้านเป็นผู้จัดการมรดก ศาลฎีกาพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 6 โดยให้ตั้งผู้คัดค้านเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตาย ให้มีสิทธิและหน้าที่ตามกฎหมาย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 6

มาตราที่เกี่ยวข้อง

• ป.พ.พ. มาตรา 1459
• ป.พ.พ. มาตรา 1718