คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1759/2568

สาระสำคัญ (สรุปโดย AI · ตรวจทานแล้ว)

คดีนี้สืบเนื่องจากคำพิพากษาคดีก่อนที่ให้จำเลยร่วมกับบริษัทเช่าซื้ออีกรายหนึ่งคืนรถยนต์ที่เช่าซื้อแก่โจทก์ในสภาพเรียบร้อยใช้การได้ดี หากคืนไม่ได้ให้ใช้ราคาแทน เมื่อโจทก์ได้รับรถยนต์คืนแล้วนำออกขายทอดตลาดได้ราคาต่ำกว่าราคาที่กำหนดในคำพิพากษาเดิม โจทก์จึงฟ้องจำเลยโดยอาศัยอำนาจแห่งมูลหนี้ตามคำพิพากษาคดีก่อนเรียกค่าเสียหายส่วนต่าง ประเด็นที่ศาลฎีกาต้องวินิจฉัยคือจำเลยต้องรับผิดในค่าเสื่อมราคารถเพิ่มเติมตามที่โจทก์ฎีกาอีกเป็นเงิน 419,474.20 บาท หรือไม่ และการกำหนดค่าเสียหายของศาลล่างชอบด้วยกฎหมายหรือไม่

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อโจทก์มิได้ฟ้องตามสัญญาเช่าซื้อและสัญญาค้ำประกัน แต่อาศัยอำนาจแห่งมูลหนี้ตามคำพิพากษาคดีก่อน โจทก์จึงมีสิทธิเรียกร้องได้เฉพาะความเสียหายที่เกิดจากการที่รถยนต์ซึ่งคืนมาไม่อยู่ในสภาพเรียบร้อยใช้การได้ดีตามที่กำหนดในคำพิพากษาเดิมเท่านั้น ไม่อาจอาศัยมูลหนี้เดิมเรียกค่าเสียหายอื่นเพิ่มเติมได้อีก ฎีกาของโจทก์ในส่วนนี้จึงฟังไม่ขึ้น นอกจากนี้ศาลฎีกาเห็นว่าที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 9 กำหนดให้จำเลยชำระเงิน 369,900 บาท โดยคำนวณจากผลตอบแทนเงินลงทุนตามสัญญาเช่าซื้อ มิใช่คำนวณจากสภาพความชำรุดเสียหายที่แท้จริงของรถยนต์ เป็นการกำหนดค่าเสียหายเกินเลยไปจากมูลหนี้ตามคำพิพากษาคดีก่อน อันเป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนที่ศาลฎีกายกขึ้นวินิจฉัยเองได้ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 142 (5) ประกอบ พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. 2551 มาตรา 7 เมื่อพิจารณาสภาพความเสียหายที่ปรากฏจริง เช่น กันชนหน้ามีรอยสีแตก ประตูมีรอยขีดข่วน และเบาะคนขับมีรอยไฟบุหรี่ ศาลฎีกาเห็นควรกำหนดค่าเสียหายจากสภาพรถยนต์ดังกล่าวขึ้นใหม่เป็นเงิน 100,000 บาท

ศาลฎีกาพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 9 โดยลดจำนวนเงินที่จำเลยต้องชำระจากเดิม 369,900 บาท ลงเหลือ 100,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีนับแต่วันฟ้องจนถึงวันที่ 10 เมษายน 2564 และอัตราร้อยละ 5 ต่อปีนับแต่วันที่ 11 เมษายน 2564 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ ตามอัตราดอกเบี้ยที่แก้ไขใหม่แห่ง ป.พ.พ. มาตรา 224 โดยโจทก์ไม่ได้รับค่าเสื่อมราคาเพิ่มเติมตามที่ฎีกาขอและจำนวนเงินที่จำเลยต้องรับผิดกลับลดลงจากที่ศาลล่างกำหนดไว้เดิม นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 9

มาตราที่เกี่ยวข้อง

• ป.พ.พ. มาตรา 215
• ป.วิ.พ. มาตรา 142 (5)
• พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ.2551 มาตรา 7