คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 194/2568

สาระสำคัญ (สรุปโดย AI · ตรวจทานแล้ว)

คดีนี้ศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า การที่โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยในคดีอาญาอื่นอีกหลายคดี พร้อมมีคำขอให้นับโทษจำเลยต่อจากโทษในคดีดังกล่าว ถือเป็นการบรรยายข้อเท็จจริงเพียงพอแล้วหรือไม่ โดยไม่จำต้องระบุในฟ้องว่าคดีเหล่านั้นศาลมีคำพิพากษาลงโทษจำเลยหรือไม่ อย่างไร

ศาลฎีกาเห็นว่าการขอให้นับโทษต่อไม่มีกฎหมายบัญญัติให้ต้องบรรยายรายละเอียดผลคดีมาในฟ้อง ทั้งไม่ใช่หน้าที่ของโจทก์ที่ต้องแถลงผลคดีให้ศาลทราบ ศาลย่อมมีอำนาจตรวจสอบผลของคดีดังกล่าวได้เอง เมื่อตรวจสอบแล้วปรากฏว่าคดีที่ขอให้นับโทษต่อ 3 คดี ศาลมีคำพิพากษาถึงที่สุดให้รอการลงโทษจำคุกแก่จำเลย จึงไม่อาจนับโทษต่อจากคดีดังกล่าวได้ ส่วนอีกคดีหนึ่งซึ่งจำเลยใช้สิทธิฎีกา ศาลฎีกามีคำพิพากษาให้จำคุกจำเลย 3 เดือน และศาลชั้นต้นออกหมายจำคุกเมื่อคดีถึงที่สุดแล้ว จึงนับโทษจำเลยต่อจากคดีดังกล่าวได้

ศาลฎีกาพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 8 เป็นว่า ให้นับโทษจำเลยต่อจากโทษของจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ อ 232/2566 ของศาลชั้นต้น อันเป็นผลให้ฎีกาของโจทก์ฟังขึ้นบางส่วน และให้นำเงิน 10,000 บาท ที่ฝ่ายจำเลยชำระแก่โจทก์ร่วมที่ 2 ไปแล้วมาหักออกจากค่าสินไหมทดแทนที่จำเลยต้องชำระ อันเป็นผลให้ฎีกาของจำเลยฟังขึ้นบางส่วนเช่นกัน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 8

มาตราที่เกี่ยวข้อง

• ป.อ. มาตรา 22