คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2289/2568

สาระสำคัญ (สรุปโดย AI · ตรวจทานแล้ว)

คดีมีปัญหาข้อกฎหมายว่า เมื่อพนักงานอัยการโจทก์มิได้มีคำขอให้จำเลยคืนแหวนที่ถูกลักไปหรือใช้ราคาแทนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 43 โจทก์ร่วมซึ่งเป็นผู้เสียหายจะมีสิทธิยื่นคำร้องในคดีส่วนแพ่งขอให้จำเลยคืนแหวนหรือใช้ราคาแทนตามมาตรา 44/1 ได้หรือไม่ โดยศาลอุทธรณ์ภาค 8 วินิจฉัยว่าแหวนได้คืนมาแล้วโดยอยู่ในความครอบครองของพนักงานสอบสวน โจทก์ร่วมต้องไปขอคืนจากพนักงานสอบสวนตามมาตรา 85 จึงยกคำพิพากษาศาลชั้นต้นในคดีส่วนแพ่ง

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แหวนดังกล่าวอยู่ในครอบครองของผู้รับจำนำซึ่งยังมีข้อโต้แย้งเกี่ยวกับการไถ่ถอนการจำนำ มิได้อยู่ในครอบครองของพนักงานสอบสวน พนักงานสอบสวนจึงไม่อาจส่งมอบคืนแก่โจทก์ร่วมได้ เมื่อข้อเท็จจริงยุติว่าจำเลยลักแหวนของโจทก์ร่วมไปและยังมิได้คืน อันเป็นความเสียหายในทางทรัพย์สินจากการกระทำความผิดของจำเลย และโจทก์มิได้มีคำขอตามมาตรา 43 โจทก์ร่วมจึงมีสิทธิยื่นคำร้องในคดีส่วนแพ่งตามมาตรา 44/1 วรรคแรกและวรรคสาม ทั้งการใช้ราคาแทนเป็นค่าสินไหมทดแทนจากการทำละเมิด โจทก์ร่วมจึงเรียกดอกเบี้ยได้นับแต่วันละเมิด ส่วนฎีกาขอให้เพิ่มโทษจำคุกนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าโทษที่ศาลอุทธรณ์ภาค 8 กำหนดเหมาะสมแก่ความร้ายแรงแห่งความผิดแล้ว ฎีกาข้อนี้ฟังไม่ขึ้น

ศาลฎีกาพิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยคืนแหวนทองคำเจือเกาะเพชร น้ำหนัก 4.8 กรัม 1 วง หรือใช้ราคาแทนเป็นเงิน 300,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 5 ต่อปี นับแต่วันที่ 20 มิถุนายน 2566 จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ร่วม นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 8 โจทก์ร่วมจึงชนะในคดีส่วนแพ่ง ส่วนโทษจำคุกจำเลยคงเป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 8

มาตราที่เกี่ยวข้อง

• ป.วิ.อ. มาตรา 43
• ป.วิ.อ. มาตรา 44
• ป.วิ.อ. มาตรา 44/1
• ป.วิ.อ. มาตรา 85