คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 238/2568

สาระสำคัญ (สรุปโดย AI · ตรวจทานแล้ว)

คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 4 พิพากษาลงโทษจำเลยทั้ง2ในความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 ประกอบมาตรา 83 ให้จำคุกคนละ 2 ปี และให้ร่วมกันคืนเงิน 206,900 บาท แก่ผู้เสียหาย จำเลยทั้งสองฎีกาโต้แย้งทั้งในปัญหาข้อกฎหมายเรื่องอำนาจฟ้องของโจทก์ และปัญหาข้อเท็จจริงเกี่ยวกับดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานและการกำหนดโทษ

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายของจำเลยทั้งสองเป็นเพียงการคัดลอกข้อความจากอุทธรณ์เดิม โดยมิได้ระบุให้เห็นว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 4 คลาดเคลื่อนหรือไม่ชอบด้วยกฎหมายอย่างไร จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้ง ต้องห้ามตาม ป.วิ.อ. มาตรา 193 วรรคสอง ประกอบมาตรา 216 วรรคหนึ่ง และมาตรา 225 ส่วนฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงก็ต้องห้ามตาม ป.วิ.อ. มาตรา 218 วรรคหนึ่ง เพราะศาลอุทธรณ์ภาค 4 พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น อีกทั้งจำเลยทั้งสองมิได้ยื่นคำร้องขอให้ผู้พิพากษาที่พิจารณาคดีอนุญาตให้ฎีกาตาม ป.วิ.อ. มาตรา 221 การที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาไว้จึงไม่ชอบ

ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยฎีกาของจำเลยทั้งสองทั้งในปัญหาข้อกฎหมายและข้อเท็จจริง และพิพากษายกฎีกาของจำเลยทั้งสอง ผลคือคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 4 ที่ให้ลงโทษจำคุกจำเลยทั้งสองคนละ 2 ปี และให้คืนเงินแก่ผู้เสียหายยังคงมีผลใช้บังคับต่อไป จำเลยทั้งสองเป็นฝ่ายแพ้คดีในชั้นฎีกา

มาตราที่เกี่ยวข้อง

• ป.วิ.อ. มาตรา 193
• ป.วิ.อ. มาตรา 216
• ป.วิ.อ. มาตรา 218
• ป.วิ.อ. มาตรา 221
• ป.วิ.อ. มาตรา 225
• พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 มาตรา 4