คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2952/2567
สาระสำคัญ (สรุปโดย AI · ตรวจทานแล้ว)
ประเด็นแห่งคดีคือการที่จำเลยชดใช้ค่าเสียหายจนผู้ร้องทั้งสองไม่ติดใจดำเนินคดี ถือเป็นการยอมความที่ทำให้สิทธินำคดีอาญาฐานฆ่าผู้อื่นโดยบันดาลโทสะและฐานพาอาวุธไปในเมืองฯ ระงับไปหรือไม่ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าความผิดทั้งสองฐานมิใช่ความผิดต่อส่วนตัว จึงยอมความไม่ได้ การชดใช้เงินมีผลเพียงทำให้คดีส่วนแพ่งที่ผู้ร้องทั้งสองขอค่าสินไหมทดแทนตาม ป.วิ.อ. มาตรา 44/1 ระงับไปเท่านั้น
ศาลฎีกาเห็นว่าพฤติการณ์ที่จำเลยใช้มีดคัตเตอร์แทงผู้ตายซึ่งมึนเมาและไม่มีอาวุธต่อสู้ ประกอบกับเคยกระทำผิดซ้ำมาก่อน ยังไม่มีเหตุให้รอการลงโทษ แต่เห็นว่าโทษที่ศาลล่างกำหนดหนักเกินไป พิพากษาแก้เป็นว่า ฐานฆ่าผู้อื่นโดยบันดาลโทสะให้จำคุก 6 ปี ลดโทษเหลือ 4 ปี รวมโทษเป็นจำคุก 4 ปี 3 เดือนและปรับ 500 บาท พร้อมยกคำร้องขอค่าสินไหมทดแทนของผู้ร้องทั้งสอง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
- ป.อ. มาตรา 72
- ป.อ. มาตรา 288
- ป.อ. มาตรา 371
- ป.วิ.อ. มาตรา 44/1
- ป.วิ.อ. มาตรา 195 วรรคสอง
- ป.วิ.อ. มาตรา 225
ข้อมูลคำพิพากษาที่ศาลฎีกาเผยแพร่ · ไม่ใช่เอกสารทางการของศาล · ใช้เพื่อการศึกษา · ควรตรวจสอบสำเนาทางการก่อนอ้างอิง