คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2966/2568

สาระสำคัญ (สรุปโดย AI · ตรวจทานแล้ว)

คดีนี้มีปัญหาข้อกฎหมายว่า จำเลยที่ 1 จะขอถอนคำให้การเดิมที่ปฏิเสธและให้การใหม่เป็นรับสารภาพตามฟ้องโจทก์ตลอดข้อกล่าวหาในชั้นฎีกาได้หรือไม่ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การขอแก้หรือเพิ่มเติมคำให้การของจำเลยต้องกระทำก่อนศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาตาม ป.วิ.อ. มาตรา 163 วรรคสอง คำร้องของจำเลยที่ 1 จึงไม่อาจกระทำได้ ทั้งการยื่นคำร้องดังกล่าวน่าจะเป็นเพราะจำนนต่อพยานหลักฐาน และฎีกาของจำเลยที่ 1 ยังโต้เถียงว่าตนกระทำความผิดฐานอื่นที่เบากว่า จึงมิใช่การรับสารภาพตามฟ้อง คำร้องนั้นไม่ได้ให้ความรู้แก่ศาลอันเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ไม่เป็นเหตุบรรเทาโทษตาม ป.อ. มาตรา 78 ที่จะลดโทษให้แก่จำเลยที่ 1

ในปัญหาฐานความผิด ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พฤติการณ์ที่จำเลยทั้งสองร่วมกันจี้บังคับขู่เข็ญโจทก์ร่วมและผู้ตายให้ขึ้นรถยนต์ สวมกุญแจมือ มัดข้อมือ ปิดปาก แล้วบังคับให้บอกรหัสโอนเงินผ่านแอปพลิเคชันในโทรศัพท์เคลื่อนที่ และโอนเงินจากบัญชีของโจทก์ร่วมและผู้ตายเข้าบัญชีของจำเลยทั้งสอง เป็นการร่วมกันเอาไปซึ่งทรัพย์โดยทุจริต จึงเป็นตัวการร่วมกันชิงทรัพย์โดยแบ่งหน้าที่กันทำ มิใช่เพียงความผิดฐานกรรโชกตามมาตรา 337 ดังที่จำเลยที่ 1 ฎีกา เมื่อความตายของผู้ตายและอันตรายสาหัสของโจทก์ร่วมเป็นผลธรรมดาจากการชิงทรัพย์ การกระทำจึงเป็นความผิดตาม ป.อ. มาตรา 339 วรรคสี่ และวรรคห้า ส่วนมาตรา 340 ตรี เป็นเพียงบทกำหนดโทษมิใช่บทเพิ่มโทษ ไม่อาจนำมาปรับบทด้วยได้ ซึ่งเป็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยที่ศาลฎีกายกขึ้นแก้ไขให้ถูกต้องได้เองตาม ป.วิ.อ. มาตรา 195 วรรคสอง ประกอบมาตรา 225

อนึ่ง แม้การที่ศาลล่างทั้งสองลงโทษประหารชีวิตโดยไม่ลงโทษปรับในความผิดฐานพาอาวุธด้วยจะเป็นการไม่ชอบ เพราะอาจยึดทรัพย์สินจำเลยมาชำระค่าปรับได้ตาม ป.อ. มาตรา 29 วรรคแรก แต่เมื่อโจทก์ไม่ได้ฎีกา ศาลฎีกาย่อมไม่อาจลงโทษปรับจำเลยได้ เพราะเป็นการเพิ่มเติมโทษซึ่งต้องห้ามตาม ป.วิ.อ. มาตรา 212 ประกอบมาตรา 225

ศาลฎีกาพิพากษาแก้เป็นว่า ไม่ปรับบทลงโทษตามมาตรา 340 ตรี ด้วย โทษและนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 7 ฎีกาของจำเลยทั้งสองฟังไม่ขึ้น จำเลยทั้งสองคงต้องโทษประหารชีวิตตามคำพิพากษาศาลล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

• ป.อ. มาตรา 29
• ป.อ. มาตรา 78
• ป.อ. มาตรา 83
• ป.อ. มาตรา 339 วรรคสี่
• ป.อ. มาตรา 339 วรรคห้า
• ป.อ. มาตรา 340 ตรี