คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3230/2568

สาระสำคัญ (สรุปโดย AI · ตรวจทานแล้ว)

คดีนี้มีประเด็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับอำนาจฟ้องของโจทก์ซึ่งเป็นผู้เช่าซื้อรถยนต์ โดยฟ้องขอให้จำเลยผู้รับจำนำรถยนต์พิพาทจากมารดาโจทก์ส่งมอบรถยนต์คืนหรือใช้ราคาแทน ศาลฎีกาต้องวินิจฉัยว่าโจทก์ซึ่งมิได้เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์และมิได้เป็นคู่สัญญาจำนำมีอำนาจฟ้องเรียกทรัพย์คืนจากจำเลยหรือไม่

ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่ามารดาโจทก์เป็นผู้ใช้และครอบครองรถยนต์พิพาทและร่วมผ่อนชำระค่าเช่าซื้อกับโจทก์ แต่เป็นผู้นำรถยนต์ไปจำนำกับจำเลยโดยโจทก์ไม่ทราบเรื่องและไม่ได้รับมอบอำนาจให้ไถ่ถอนจำนำหรือฟ้องคดีแทน การจำนำจึงเป็นเรื่องระหว่างมารดาโจทก์กับจำเลยโดยเฉพาะ โจทก์ไม่อาจอ้างสิทธิตามสัญญาจำนำดังกล่าวได้ ทั้งโจทก์ยังมิใช่เจ้าของรถยนต์พิพาทซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของบริษัทผู้ให้เช่าซื้อ และได้มอบการครอบครองใช้สอยรถยนต์พิพาทให้เป็นสิทธิขาดของมารดาโจทก์แล้ว โจทก์จึงไม่มีสิทธิติดตามเอารถยนต์พิพาทคืนจากจำเลย

ศาลฎีกาเห็นว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 8 ที่ให้จำเลยส่งมอบรถยนต์คืนหรือใช้ราคานั้นไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา ฎีกาของจำเลยฟังขึ้น ศาลฎีกาพิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โดยให้ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสามศาลเป็นพับ เป็นผลให้จำเลยเป็นฝ่ายชนะคดีในที่สุด

มาตราที่เกี่ยวข้อง

• ป.พ.พ. มาตรา 747
• ป.พ.พ. มาตรา 1336
• ป.วิ.พ. มาตรา 55