คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3247-3248/2568

สาระสำคัญ (สรุปโดย AI · ตรวจทานแล้ว)

คดีฟ้องหย่า แบ่งสินสมรส ค่าทดแทน ค่าเลี้ยงชีพ และค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตร มีปัญหาข้อกฎหมายว่า เมื่อโจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยที่ 1 อุปการะเลี้ยงดูยกย่องผู้อื่นฉันภริยา เป็นชู้ และร่วมประเวณีกับหญิงอื่นเป็นอาจิณ และจำเลยที่ 1 ให้การปฏิเสธในรายละเอียดที่ตรงกัน ประเด็นข้อพิพาทย่อมเกิดขึ้นจากคำฟ้องและคำให้การแล้ว แม้ในชั้นชี้สองสถานศาลชั้นต้นจะกำหนดประเด็นโดยใช้ถ้อยคำตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายไว้โดยย่อก็ตาม กรณีหาใช่ศาลชั้นต้นมิได้กำหนดประเด็นเรื่องการร่วมประเวณีกับหญิงอื่นเป็นอาจิณหรือโจทก์สละประเด็นดังกล่าวไม่ ดังนั้น ที่ศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยที่ 1 เป็นการร่วมประเวณีกับหญิงอื่นเป็นอาจิณอันเป็นเหตุหย่าตาม ป.พ.พ. มาตรา 1516 (1) จึงเป็นการวินิจฉัยข้อเท็จจริงที่เป็นประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีและชอบด้วยกฎหมายแล้ว

ส่วนค่าเลี้ยงชีพและค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตรผู้เยาว์นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์มีรายได้จากการค้าขายออนไลน์และได้รับส่วนแบ่งสินสมรสพอสมควร จึงกำหนดค่าเลี้ยงชีพเดือนละ 15,000 บาท และเห็นควรกำหนดค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตรผู้เยาว์ทั้งสองให้ชัดเจนตามช่วงวัยของบุตร โดยคำนึงถึงความสามารถของผู้ให้ ฐานะของผู้รับ และพฤติการณ์แห่งกรณี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1564 และมาตรา 1598/38 ฎีกาของจำเลยที่ 1 ฟังขึ้นบางส่วน

ศาลฎีกาพิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ 1 ชำระค่าทดแทน 500,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 5 ต่อปีนับแต่วันฟ้องแก่โจทก์ จ่ายค่าเลี้ยงชีพเดือนละ 15,000 บาท นับแต่วันมีคำพิพากษาถึงที่สุดจนกว่าโจทก์จะสมรสใหม่แต่ไม่เกิน 15 ปี และชำระค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตรผู้เยาว์ทั้งสองเป็นขั้นตามช่วงอายุ คือ ช่วงอายุ 12 ถึง 15 ปี คนละ 16,000 บาท ช่วงอายุ 15 ถึง 18 ปี คนละ 18,000 บาท และนับแต่อายุ 18 ปีจนบรรลุนิติภาวะ คนละ 20,000 บาท ต่อเดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ ซึ่งคงผลให้โจทก์และจำเลยที่ 1 หย่าขาดจากกันตามฟ้องของโจทก์ ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาทั้งสองสำนวนให้เป็นพับ

มาตราที่เกี่ยวข้อง

• ป.พ.พ. มาตรา 1516 (1)
• ป.วิ.พ. มาตรา 183