คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 518/2567

สาระสำคัญ (สรุปโดย AI · ตรวจทานแล้ว)

ประเด็นสำคัญของคดีนี้คือการยื่นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นยังปฏิบัติหน้าที่อยู่ จึงมีอำนาจตรวจฎีกาและสั่งอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 216 วรรคสอง ประกอบมาตรา 221 และมาตรา 223 แม้จำเลยมิได้ยื่นคำร้องขออนุญาตฎีกาไว้โดยเฉพาะ ศาลฎีกาจึงรับวินิจฉัยฎีกาของจำเลยทั้งในปัญหาการรอการลงโทษจำคุกฐานบันดาลโทสะ และปัญหาความรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ร่วมทั้งสองซึ่งเป็นมารดาและบุตรของผู้ตาย แม้ผู้ตายจะมีส่วนก่อให้เกิดความเสียหายจนไม่ใช่ผู้เสียหายโดยนิตินัย

ศาลฎีกาพิพากษายืน เห็นว่าพฤติการณ์แห่งคดีร้ายแรงไม่มีเหตุรอการลงโทษจำคุกให้จำเลย และให้จำเลยรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ร่วมทั้งสองตามจำนวนที่ศาลอุทธรณ์ภาค 9 กำหนดไว้

มาตราที่เกี่ยวข้อง

• ป.วิ.อ. มาตรา 15
• ป.วิ.อ. มาตรา 216 วรรคสอง
• ป.วิ.อ. มาตรา 218 วรรคหนึ่ง
• ป.วิ.อ. มาตรา 221
• ป.วิ.อ. มาตรา 223
• ป.วิ.พ. มาตรา 224 วรรคสาม