คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7904/2568

สาระสำคัญ (สรุปโดย AI · ตรวจทานแล้ว)

คดีนี้มีปัญหาข้อกฎหมายว่า สัญญาการเปิดวงเงินซื้อขายทองคำแท่งระหว่างโจทก์ผู้ประกอบกิจการค้าทองคำกับจำเลยซึ่งเป็นลูกค้า มีลักษณะเป็นสัญญาซื้อขายล่วงหน้าตาม พ.ร.บ.สัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. 2546 มาตรา 3 อันโจทก์ต้องได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการ ก.ล.ต. ตามมาตรา 16 หรือไม่ และเมื่อโจทก์ไม่ได้รับอนุญาต สัญญาดังกล่าวตกเป็นโมฆะตาม ป.พ.พ. มาตรา 150 หรือไม่ รวมทั้งจำเลยต้องรับผิดชำระหนี้ขาดทุนจากการซื้อขายทองคำแก่โจทก์เพียงใด

ศาลฎีกาแผนกคดีผู้บริโภควินิจฉัยว่า โจทก์และจำเลยมีเจตนาซื้อขายทองคำในราคาขณะที่จำเลยส่งคำสั่งซื้อหรือคำสั่งขาย มิใช่ราคาในอนาคต เพียงแต่จำเลยสามารถชำระราคาหรือส่งมอบทองคำได้ภายใน 3 วันทำการนับแต่วันสั่งซื้อหรือสั่งขาย ซึ่งเป็นเพียงวิธีการชำระหนี้ภายหลังตกลงซื้อขายกันแล้ว สัญญาตามฟ้องจึงไม่มีลักษณะเป็นสัญญาซื้อขายล่วงหน้าตามมาตรา 3 และไม่อยู่ภายใต้บังคับของ พ.ร.บ.สัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. 2546 ตามประกาศคณะกรรมการ ก.ล.ต. ที่ กย.4/2547 แม้โจทก์ไม่ได้รับอนุญาตให้ประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้า สัญญาก็มิได้มีวัตถุประสงค์ต้องห้ามชัดแจ้งโดยกฎหมายหรือขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน จึงเป็นสัญญาที่บังคับกันได้ ไม่ตกเป็นโมฆะตาม ป.พ.พ. มาตรา 150 ส่วนความรับผิดนั้น จำเลยรับว่ามีการซื้อขายถึง 456 ครั้ง และพยานหลักฐานของจำเลยไม่มีน้ำหนักหักล้างรายการซื้อขายของโจทก์ จำเลยจึงต้องรับผิดชำระเงินแก่โจทก์ตามฟ้อง

ศาลฎีกาพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 4 แผนกคดีผู้บริโภค จำเลยแพ้คดี ต้องชำระเงิน 3,982,040 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันที่ 11 ธันวาคม 2562 ถึงวันที่ 10 เมษายน 2564 และอัตราร้อยละ 5 ต่อปี ตั้งแต่วันที่ 11 เมษายน 2564 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ โดยอัตราดอกเบี้ยปรับเปลี่ยนได้ตามพระราชกฤษฎีกาซึ่งออกตาม ป.พ.พ. มาตรา 7 บวกร้อยละ 2 ต่อปี แต่ไม่เกินร้อยละ 7.5 ต่อปี ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ

มาตราที่เกี่ยวข้อง

• ป.พ.พ. มาตรา 150