คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8165/2568

สาระสำคัญ (สรุปโดย AI · ตรวจทานแล้ว)

คดีนี้จำเลยทั้งสามซึ่งกระทำความผิดขณะอายุต่ำกว่า 18 ปี ถูกฟ้องฐานร่วมกันปล้นทรัพย์โดยมีอาวุธติดตัวไปด้วยเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายโดยใช้ยานพาหนะ กับความผิดฐานอื่น โดยมีปัญหาข้อกฎหมายที่ศาลฎีกาต้องวินิจฉัยว่า ความผิดฐานพาอาวุธไปในเมือง หมู่บ้าน หรือทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควรตาม ป.อ. มาตรา 371 ซึ่งศาลชั้นต้นลงโทษเพียงปรับคนละ 200 บาท ต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงหรือไม่ และการที่ศาลล่างปรับบทลงโทษตาม ป.อ. มาตรา 290 วรรคสอง ประกอบมาตรา 289 (6) (7) ทั้งที่โจทก์มิได้บรรยายฟ้องถึงองค์ประกอบความผิดดังกล่าว ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความผิดตาม ป.อ. มาตรา 371 ต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.อ. มาตรา 193 ทวิ การที่ศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษหยิบยกความผิดฐานนี้ขึ้นวินิจฉัยจึงไม่ชอบ และจำเลยที่ 3 ไม่มีสิทธิฎีกาในความผิดฐานดังกล่าว ส่วนความผิดฐานทำร้ายผู้อื่นเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตาย เมื่อโจทก์มิได้บรรยายฟ้องถึงองค์ประกอบความผิดตามมาตรา 290 วรรคสอง ประกอบมาตรา 289 (6) (7) จึงลงโทษได้เพียงตาม มาตรา 290 วรรคแรก เพราะเป็นเรื่องที่โจทก์มิได้กล่าวมาในฟ้องตาม ป.วิ.อ. มาตรา 192 วรรคหนึ่ง นอกจากนี้ตาม ป.อ. มาตรา 18 วรรคสองและวรรคสาม ระวางโทษประหารชีวิตหรือจำคุกตลอดชีวิตสำหรับผู้กระทำความผิดขณะอายุต่ำกว่า 18 ปี ให้ถือว่าเปลี่ยนเป็นระวางโทษจำคุก 50 ปี และย่อมนำมาตรา 340 ตรี มาระวางโทษหนักขึ้นกึ่งหนึ่งจากฐานดังกล่าวก่อนลดมาตราส่วนโทษได้ แต่เมื่อโจทก์มิได้ฎีกาขอให้ลงโทษหนักขึ้น ศาลฎีกาจึงไม่อาจลงโทษจำเลยทั้งสามหนักกว่าที่ศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษกำหนด ปัญหาเหล่านี้เป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยและเป็นเหตุอยู่ในส่วนลักษณะคดี ศาลฎีกายกขึ้นวินิจฉัยแก้ไขให้ถูกต้องและให้มีผลถึงจำเลยที่ 1 และที่ 2 ซึ่งมิได้ฎีกาได้

ศาลฎีกาเห็นว่าฎีกาของจำเลยที่ 3 ฟังไม่ขึ้น พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสามมีความผิดฐานร่วมกันปล้นทรัพย์โดยมีอาวุธติดตัวไปด้วยเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายโดยใช้ยานพาหนะตาม ป.อ. มาตรา 340 วรรคสอง วรรคท้าย ประกอบมาตรา 340 ตรี และมีความผิดตามมาตรา 290 วรรคแรก ยกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสองที่ปรับบทความผิดตามมาตรา 290 วรรคสอง ประกอบมาตรา 289 (6) (7) ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษเฉพาะข้อหาความผิดตามมาตรา 371 และยกอุทธรณ์และฎีกาของจำเลยที่ 3 ในความผิดตามมาตรา 371 ส่วนโทษและนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ จำเลยทั้งสามจึงยังคงต้องรับโทษตามคำพิพากษา ค่าฤชาธรรมเนียมในคดีส่วนแพ่งในชั้นฎีกาให้เป็นพับ

มาตราที่เกี่ยวข้อง

• ป.อ. มาตรา 18 วรรคสอง,
• ป.อ. มาตรา 18 วรรคสาม,
• ป.อ. มาตรา 289
• ป.อ. มาตรา 290
• ป.อ. มาตรา 340 ตรี
• ป.อ. มาตรา 371