คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 822/2567

สาระสำคัญ (สรุปโดย AI · ตรวจทานแล้ว)

ประเด็นแห่งคดีคือศาลอุทธรณ์ภาค 5 พิพากษาให้จำเลยใช้ค่านายหน้าแก่โจทก์ 81,360 บาท ทั้งที่โจทก์มิได้มีคำขอในส่วนนี้ไว้ในฟ้อง จึงเป็นการพิพากษาเกินคำขอ ต้องห้ามตาม ป.วิ.พ. มาตรา 142 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 246 ส่วนที่โจทก์ฎีกาขอค่านายหน้าจากราคาซื้อขายจริง 6,000,000 บาท และจำเลยฎีกาว่าการขายที่ดินไม่ได้เป็นผลจากการชี้ช่องของโจทก์ ล้วนเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลล่าง ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย

สำหรับค่าใช้จ่ายปรับถมดิน 125,000 บาท แม้สัญญานายหน้าไม่ได้ระบุไว้ แต่ดินที่ถมตกติดเป็นประโยชน์แก่ที่ดินของจำเลย จึงถือเป็นลาภมิควรได้ ศาลฎีกาพิพากษาแก้ ให้ยกส่วนค่านายหน้า 81,360 บาทที่ศาลอุทธรณ์ภาค 5 กำหนด คงให้จำเลยชำระเพียง 125,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์

มาตราที่เกี่ยวข้อง

• ป.พ.พ. มาตรา 406
• ป.พ.พ. มาตรา 845
• ป.วิ.พ. มาตรา 142
• ป.วิ.พ. มาตรา 225
• ป.วิ.พ. มาตรา 246
• ป.วิ.พ. มาตรา 252