คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8252/2568

สาระสำคัญ (สรุปโดย AI · ตรวจทานแล้ว)

ประเด็นคือความรับผิดทางอาญาของจำเลยฐานพาเด็กไปเพื่ออนาจาร กระทำอนาจารโดยขู่เข็ญ ชำเราเด็ก และพรากเด็กจากผู้ปกครองเพื่อการอนาจาร รวมทั้งประเด็นค่าสินไหมทดแทนที่ศาลฎีกามีอำนาจหยิบยกขึ้นวินิจฉัยเองได้แม้ผู้ร้องมิได้ฎีกา เพราะเป็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยตาม ป.วิ.อ. มาตรา 195 วรรคสอง ประกอบมาตรา 225 โดยต้องวินิจฉัยว่าการขู่เข็ญทำให้ผู้เสียหายขัดขืนไม่ได้หรือไม่ และการที่ย่าอนุญาตให้ไปกับจำเลยเป็นเหตุยกเว้นความผิดฐานพรากเด็กหรือไม่

ศาลฎีกาเห็นว่าคำเบิกความของผู้เสียหายมีน้ำหนักรับฟังได้ การขู่เข็ญทำให้ผู้เสียหายอยู่ในภาวะขัดขืนไม่ได้ และการที่ย่าอนุญาตให้ไปด้วยไม่ได้หมายถึงอนุญาตให้กระทำอนาจาร พฤติการณ์ส่อสมยอมของผู้เสียหายไม่เป็นเหตุยกเว้นความผิด ศาลฎีกาพิพากษายืนว่าจำเลยมีความผิดหลายกรรม ลงโทษจำคุกรวม 50 ปี และให้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่ผู้ร้อง โดยแก้เฉพาะค่าฤชาธรรมเนียมคดีส่วนแพ่งในชั้นอุทธรณ์และฎีกาให้เป็นพับ

มาตราที่เกี่ยวข้อง

• ป.วิ.อ. มาตรา 19 (4)
• ป.วิ.อ. มาตรา 24 (1)
• ป.วิ.อ. มาตรา 158 (5)
• ป.วิ.อ. มาตรา 195 วรรคสอง
• ป.วิ.อ. มาตรา 225