คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 882/2567

สาระสำคัญ (สรุปโดย AI · ตรวจทานแล้ว)

ประเด็นแห่งคดีคือขอบเขตข้อยกเว้นการสละสิทธิไล่เบี้ยตามกรมธรรม์ประกันภัย เมื่อโจทก์ผู้รับประกันภัยสงวนสิทธิเรียกค่าสินไหมทดแทนคืนจากบุคคลของสถานให้บริการซ่อมรถ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยที่ 2 ซึ่งได้รับมอบหมายให้ไปรับรถเพื่อนำส่งซ่อม และให้จำเลยที่ 1 ลูกจ้างเป็นผู้ขับรถไปส่ง ถือเป็นบุคคลของสถานให้บริการซ่อมรถตามข้อยกเว้นดังกล่าว โจทก์จึงรับช่วงสิทธิไล่เบี้ยจากจำเลยทั้งสามได้ตาม ป.พ.พ. มาตรา 880 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 420 และมาตรา 425

ศาลฎีกาพิพากษาแก้เฉพาะอัตราดอกเบี้ยตามพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พ.ศ. 2564 โดยให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ร่วมกันชำระเงิน 820,468 บาท ส่วนจำเลยที่ 3 ร่วมรับผิดเพียง 500,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปีถึงวันที่ 10 เมษายน 2564 และร้อยละ 5 ต่อปีนับแต่วันที่ 11 เมษายน 2564 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์

มาตราที่เกี่ยวข้อง

• ป.พ.พ. มาตรา 420
• ป.พ.พ. มาตรา 425
• ป.พ.พ. มาตรา 880 วรรคหนึ่ง