คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9091/2568

สาระสำคัญ (สรุปโดย AI · ตรวจทานแล้ว)

คดีนี้มีประเด็นต้องวินิจฉัยว่า การที่จำเลยในฐานะผู้จัดการมรดกขายที่ดินอันเป็นทรัพย์มรดกให้แก่บุคคลภายนอกในราคาต่ำกว่าที่ที่ประชุมทายาทเคยมีมติให้ประกาศขายไว้ โดยไม่ปรากฏว่าโจทก์ที่ 1 ซึ่งเป็นทายาทคนหนึ่งให้ความยินยอมโดยชัดแจ้ง เป็นการกระทำโดยประมาทเลินเล่อทำให้กองมรดกและโจทก์ที่ 1 ได้รับความเสียหายอันจำเลยต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายหรือไม่ ตาม ป.พ.พ. มาตรา 1750 วรรคหนึ่ง

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มติที่ประชุมทายาทที่ให้ขายที่ดินแล้วนำเงินที่ได้มาแบ่งปันกันระหว่างทายาท มิใช่การแบ่งปันทรัพย์มรดกโดยส่งมอบที่ดินให้ทายาทเข้าครอบครองเป็นส่วนสัด การขายที่ดินเพื่อนำเงินมาแบ่งจึงมิใช่การเปลี่ยนแปลงวัตถุประสงค์ของการแบ่งปันทรัพย์มรดก จำเลยในฐานะผู้จัดการมรดกจึงมีอำนาจขายที่ดินเพื่อนำเงินมาแบ่งปันแก่ทายาทได้ตามกฎหมาย และแม้ราคาที่ขายจะต่ำกว่าราคาที่ประกาศไว้เดิม แต่จำเลยได้ประสานทายาททางโทรศัพท์ตามมติที่ประชุมแล้ว ทายาทส่วนใหญ่เห็นชอบกับราคาที่ผู้ซื้อเสนอซึ่งสูงกว่าราคาประเมินของเจ้าพนักงานมาก ทั้งจำเลยได้แบ่งเงินที่ได้จากการขายให้แก่ทายาททุกคนรวมถึงโจทก์ที่ 1 ตามส่วนแล้ว แม้ไม่ปรากฏว่าโจทก์ที่ 1 ให้ความยินยอมในการขายราคาดังกล่าวโดยตรง แต่ถือได้ว่าเป็นการกระทำอันจำเป็นเพื่อจัดการมรดกและเพื่อแบ่งปันทรัพย์มรดกแก่ทายาทแล้ว

ศาลฎีกาเห็นว่าการขายที่ดินของจำเลยไม่ทำให้กองมรดกหรือโจทก์ที่ 1 ได้รับความเสียหาย จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ที่ 1 ฎีกาของโจทก์ที่ 1 ฟังไม่ขึ้น ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 8 ที่พิพากษายกฟ้อง โดยจำเลยไม่ต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ที่ 1

มาตราที่เกี่ยวข้อง

• ป.พ.พ. มาตรา 1750